Wybór odpowiedniego tynku do wnętrz to decyzja, której podjęcie wcale nie jest takie proste. Inwestorzy oraz wykonawcy coraz częściej zastanawiają się, czy lepszym rozwiązaniem będzie nowoczesny tynk na bazie gipsu, czy sprawdzona mieszanka cementowo-wapienna. Różnice między nimi nie ograniczają się do koloru i struktury, lecz obejmują także właściwości fizyczne, sposób aplikacji oraz reakcję na wilgoć. Dobrze dobrana zaprawa tynkarska potrafi ułatwić dalsze prace i zapewnić solidne podłoże pod malowanie lub tapetowanie, dlatego jest niebywale istotna.
Tynk gipsowy – z czego jest znany?
Tynki gipsowe od dawna kojarzą się z gładkimi, praktycznie idealnie równymi powierzchniami, które nierzadko nie wymagają już dodatkowego szpachlowania. Ich ogromnym walorem jest szybkie wiązanie, w efekcie czego tempo realizacji prac znacząco rośnie, a ściany w krótkim czasie są gotowe do dalszego wykańczania. W praktyce oznacza to o wiele mniejsze koszty robocizny oraz szybsze oddanie pomieszczeń do użytku. Charakterystyczna dla tego rozwiązania jest również bardzo dobra przyczepność do podłoża i wysoka plastyczność masy, co ewidentnie ułatwia uzyskanie równej warstwy nawet na trudniejszych fragmentach ścian. Zaprawa gipsowa ceniona jest ponadto za jasny kolor, który pozytywnie wpływa na odbiór barw farb i pozwala ograniczyć liczbę warstw malarskich. Trzeba jednak mieć na uwadze to, że tynki gipsowe są bardzo wrażliwe na długotrwałe zawilgocenie, dlatego najlepiej sprawdzają się w suchych wnętrzach. Są polecane przede wszystkim w przypadku:
-
salonów,
-
sypialni,
-
korytarzy.
Jakie są mocne strony tynku tradycyjnego?
Tynk cementowo-wapienny, nierzadko nazywany tradycyjnym, od zarania dziejów pozostaje fundamentem prac wykończeniowych w budownictwie mieszkaniowym i przemysłowym. Jego głównym plusem jest odporność na wilgoć i zmienne warunki, w efekcie czego może być stosowany zarówno w łazienkach i kuchniach, jak i w piwnicach czy garażach. Zaprawa tradycyjna tworzy bardzo twardą, wytrzymałą powłokę, która fantastycznie znosi uderzenia i intensywne użytkowanie, co ma znaczenie w pomieszczeniach narażonych na uszkodzenia mechaniczne. Warto również podkreślić jej paroprzepuszczalność, pozwalającą ścianom oddychać i regulować poziom wilgoci w pomieszczeniu. Pomimo że czas schnięcia jest znacznie dłuższy, a uzyskanie idealnej gładkości wymaga większego doświadczenia wykonawcy, tynk tradycyjny daje naprawdę szerokie możliwości kształtowania faktury i doskonale sprawdza się jako solidna baza pod różne techniki dekoracyjne. Dzięki temu jego popularność jest ogromna.
Tynk gipsowy czy tradycyjny – który będzie lepszą opcją?
Ostateczny wybór powinien być uzależniony przede wszystkim od specyfiki danego wnętrza, oczekiwań estetycznych oraz warunków eksploatacyjnych. Jeśli priorytetem jest błyskawiczne tempo prac, gładka powierzchnia i jasne, suche pomieszczenia, tynk gipsowy może okazać się rozwiązaniem optymalnym. Z kolei tam, gdzie istotna jest głównie odporność na wilgoć, uszkodzenia oraz uniwersalność zastosowania, przewagę zachowuje tynk tradycyjny. W praktyce coraz częściej spotyka się łączenie obu technologii w jednym budynku, tak aby maksymalnie wykorzystać ich zalety. Świadome dopasowanie rodzaju tynku do danego pomieszczenia jest bardzo istotne, bowiem pozwala uniknąć problemów w przyszłości, a jednocześnie zapewnia estetyczne i niebywale żywotne wykończenie. Tynk jest fundamentem w kontekście bezpieczeństwa i skuteczności prac, więc nie warto na nim oszczędzać.
Artykuł sponsorowany
